Bu günlerde çok üzülüyorum ben. Çok üzüyorsun. Farkında değilsin. Bilmiyorsun. Rahatça davranıyorsun. Hiçbir şeyden habersiz. Üzülüyorum ama bunu bilmiyorsun. Kim bilir, belki de bilmemen yakıyordur canımı.

Beynimin içini kazıyor, kalbimin ortasına koca bir delik açmış, genişlettikçe genişletiyorsun. 

Acı çekersin, ve karşıdaki habersiz olur. En çok da bu acı verir. Benim için de bu durum geçerli olabilir. Kesin hüküm veremiyorum çünkü ben senden sonra, sana dair hiçbir düşüncemde ve hislerimde seçim yapamadım. Hepsi birbirine girmiş, birbirini kilitler bir vaziyette duruyordu. 

Bu durum devam ediyor.

Bir gün gidiyorum de, git. Gelme.