Acaba insanlar başka insanlar için mi yaratılmış? Yaratılış amaçları birbirleriyle iletişim hâline olmak mı, birbirlerinin eksiklerini tamamlamaları mı veya birinin görebildiği ama diğerinin göremediği şeyleri karşılıklı birbirlerine göstermek mi?
Hay amına koyim ya.
Ve gelecek kaygısı mutsuzlukların en acı verici olanıdır. Şahit olunması için uzun bir zaman vardır ve bu uzun zaman sürekli geleceği düşünerek, korkarak geçirilir.
Geceleri seviyorum en çok da, insanların olmadığı sokaklar, Ay ışığından başka hiçbir şey yok gökyüzünde, karanlık her yer. Yalnız başıma. Kesik kesik araba sesleri, bazen korna. Gürültüsüz, kesik kesik insan sesleri. Tertemiz hava, temiz olmasa da temiz.
Güzeldir geceler, iyi hissettirir, ama geçirmez hiçbir şeyi.
Neslihan - Kahraman Tazeoğlu - Araz
Tıpkı bu şarkı gibi her şey, tıpkı bu şiir gibi.
Hayatın istenmeyen çocuklarıyız.
Üzmekten korkuyorum insanları. Kim olduğu önemli değil, sevip sevmemem önemli değil, ne hissettiğim önemli değil, sadece korkuyorum işte. Sanki üzdüğüm kadar üzülecekmişim gibi hissediyorum, bir sıkıntı kaplıyor önce içimi, sonra bir ağırlık çöküyor üzerime. Üzdüğüm kadar üzülüyorum işte.
Günlerce, hiç durmadan, deli gibi ağlamak istiyorum. Bu kadar.


